Nieuwe Wet Zorg & Dwang (WZD)

Achtergrond
De Wet zorg en dwang (Wzd) is in januari 2018 aangenomen in de Eerste kamer. Deze nieuwe wet vervangt de Wet Bijzondere Opnemingen Psychiatrische Ziekenhuizen (BOPZ) per 1 januari 2020.

Verschil met de huidige BPOZ is dat de Wzd geldt voor alle mensen die professional zorg en ondersteuning krijgen, dus ook in kleinschalige wooninitiatieven, Thomashuizen of in het eigen huis. 

Het uitgangspunt van de nieuwe wet is ‘Nee, tenzij’. Dat betekent dat vrijheidsbeperking of onvrijwillige zorg in principe niet mag worden toegepast, tenzij er sprake is van ernstig nadeel voor de cliënt of zijn omgeving. Als het niet lukt om een vrijwillig alternatief te vinden voor de onvrijwillige zorg, wordt er steeds meer deskundigheid ingeschakeld om mee te denken.

'Onvrijwillige zorg' is zorg waartegen de bewoner of zijn vertegenwoordiger zich verzet en die bestaat uit:

  • het toedienen van vocht, voeding en medicatie, en medische controles/handeling
  • beperken van de bewegingsvrijheid; insluiten; toezicht houden op de cliënt, dus ook camera’s en uitluisteren; onderzoek aan de kleding of het lichaam; onderzoek van de woon- of verblijfsruimte op middelen die het gedrag beïnvloeden en op gevaarlijke voorwerpen;
  • controleren op de aanwezigheid van middelen die het gedrag beïnvloeden; 
  • beperkingen in de vrijheid om het eigen leven in te richten, waardoor de cliënt iets moet doen of nalaten (inclusief het gebruik van communicatiemiddelen);
  • beperkingen in het recht op het ontvangen van bezoek.

Wilt u een bijeenkomst voor ouders, familieleden en eventueel cliënten op locatie organiseren over dit onderwerp om met elkaar het gesprek over de consequenties van de Wzd? Neem contact op met Dorien Kloosterman, d.kloosterman@kansplus.nl  of (06) 46291032. Er zijn geen kosten verbonden aan onze bijdrage.